Πρόσφατα έψαξα να νοικιάσω σπίτι στην Αθήνα. Τα 8 συμπεράσματα που έβγαλα

Το 98% όσων μιλούν / αποφασίζουν για το θέμα έχει μαύρα μεσάνυχτα από τη σημερινή, σκληρή πραγματικότητα 

Μία από τις προκλήσεις που αποδέχθηκα ως τώρα φέτος ήταν να αναλάβω από το Α ως το Ω την ενοικίαση ενός διαμερίσματος στην Αθήνα για έναν πολύ στενό μου φίλο. Δεν ζήτησα αμοιβή, μεσίτης δεν είμαι, δουλειά έχω… «άπειρη», όμως θεώρησα πως εκτός από τις δεκάδες / εκατοντάδες πρακτικές πληροφορίες που δέχομαι κάθε χρόνο για το θέμα, είναι σημαντικό να «τριφτώ» και πάλι στο πεδίο. Να ξέρω και την πράξη, όχι μόνο τη θεωρία, αντίθετα από τη συντριπτική πλειοψηφία όσων μιλούν για το θέμα.

Ο αδερφός μου ο Γρηγόρης «μου έδωσε την ευχή του» και μου ζήτησε να συζητάμε καθημερινά τις εμπειρίες μου, περιμένοντας προφανώς να διασκεδάσει από όσα θα έβλεπα. Συμφώνησα, πιο πολύ για να υπάρχουν σημειώσεις και αποφάσισα να αφιερώσω 2 – 4 ώρες καθημερινά σε κάθε μου επίσκεψη στην Αθήνα. 

Ακόμη και όταν ήμουν μεσίτης / επενδυτικός σύμβουλος ακινήτων στη Ρουμανία (2004 – 2015) σπάνια έκανα κάποια ενοικίαση. Είχαμε στην εταιρεία μας και αυτό το τμήμα, αλλά προσωπικά είχα επιλέξει να ασχολούμαι με ακίνητα αξίας άνω των 200.000 Ευρώ… Τότε το διάλεξα ως επαγγελματική στρατηγική, για να γίνω πολύ καλός σε έναν συγκεκριμένο τομέα της αγοράς. 

Οι προδιαγραφές

Ο φίλος μου ζήτησε:

• Ένα ή δύο υπνοδωμάτια
• Σπίτι «σε αξιοπρεπή κατάσταση, ή αν είναι χρέπι όπως τα έχεις ονομάσει, Ηλία, να μπορούμε να επενδύσουμε για να το φτιάξουμε και το τίμημα να αφαιρεθεί από το ενοίκιο».
• Θέση στάθμευσης υποχρεωτικά.
• Επιπλωμένο.
• Από 2^ο όροφο και πάνω.
• Στο κέντρο της Αθήνας ή προς τον Βορρά, σε καλά σημεία και ιδανικά κοντά σε σταθμό του μετρό. 
• «Ιδιοκτήτη που να μπορώ να συνενοηθώ, μακριά από περίεργους».
• «Σίγουρα air condition. Ιδανικά αυτόνομη θέρμανση και αν υπάρχει πόρτα ασφαλείας, ακόμη καλύτερα»
• «Άνετος» προϋπολογισμός, «όσο χρειαστεί, αρκεί να υπάρχει λογική». Δηλαδή δεν έψαχνα πχ 80 τετραγωνικά με 600 Ευρώ, υπήρχε η δυνατότητα να πληρωθεί ακόμη και παραπάνω από το διπλάσιο ποσό, για το κατάλληλο σπίτι, φυσικά.

(αυτό με τον προϋπολογισμό είναι μία πονεμένη ιστορία… πολύς κόσμος λέει ένα νούμερο και σκέφτεται πως αυτό ισχύει για το «τέλειο» ακίνητο που έχει στο μυαλό του. Συνήθως όμως όποιος ακούει το νούμερο αυτό, το θεωρεί «ελάχιστο ποσό» και στοχεύει ψηλότερα… αλλά σε ποιον να τα εξηγήσεις αυτά στην Ελλάδα…)

Η πρώτη μου αναζήτηση στη μεγαλύτερη πλατφόρμα ακινήτων στην Ελλάδα έδειξε «αρκετές» επιλογές… Κούνια που με κούναγε…για τους επόμενους 2 μήνες θα έμπαινα σε μία εξαιρετικά δυσάρεστη κατάσταση, ακόμη και εγώ, που νιώθω πως κατέχω το θέμα αρκετά καλά…

«Γρηγόρη, θα δυσκολευθώ, αλλά θα τη βρω την άκρη» ανακοίνωσα στον αδερφό μου με αυτοπεποίθηση…

Στην πορεία κατέληξα σε 8 συμπεράσματα που χαρακτηρίζουν την αγορά ενοικιάσεων στην Αττική, τη Θεσσαλονίκη και άλλες μεγάλες πόλεις στην Ελλάδα του 2026… 

1. Οι «αγγελίες δολώματα»… «ζουν και βασιλεύουν»

Το ότι βλέπεις πολλές αγγελίες, δεν σημαίνει και πως όλες αυτές είναι αληθινές. Πολλές από τις αγγελίες ενοικίασης που ποστάρουν τα μεσιτικά γραφεία ΔΕΝ είναι! 

Ψάχνοντας εκατοντάδες αγγελίες, σου γράφω με βεβαιότητα πως πχ οι «αγγελίες – δολώματα» συνεχίζουν να είναι σχεδόν παντού. 

Πώς τις αναγνωρίζεις; Είναι αυτές που έχουν εμφανώς χαμηλότερη τιμή από την αγορά και όταν καλείς / στέλνεις μήνυμα σου απαντάνε πως «αυτό το σπίτι μόλις ενοικιάστηκε, όμως έχουμε άλλες επιλογες που μπορούμε να σας στείλουμε για να διαλέξετε». Οι «άλλες επιλογές» είναι συνήθως αρκετά πιο πάνω από την τιμή αγοράς σε μία περιοχή… 

Αυτό όμως είναι το καλό σενάριο…

2. Σε δεκάδες αγγελίες μεσιτικών απλά δεν απαντάει κανείς!

Δεν θα αναφέρω ονόματα και brands. Θα γράψω απλά πως μάλλον χαμένες πάνε κάποιες από τις «εκπαιδεύσεις», οι «κώδικες δεοντολογίας» και «τα συστήματα και διαδικασίες» σε αρκετές μικρές, μεσαίες και μεγάλες εταιρείες του χώρου. 

Κάποια εβδομάδα είχα σημειώσει 57 αγγελίες στις οποίες συμπλήρωσα τα στοιχεία μου και ζήτησα πληροφορίες. Αποτέλεσμα:

• Μία μεσίτρια με κάλεσε πίσω
• Σε μία αγγελία που παρουσίαζε ένα πολύ ενδιαφέρον σπίτι, μία κυρία κράτησε τα στοιχεία μου και την επόμενη μέρα εμφανίστηκε η μεσίτρια.
• Σε άλλες 10 – 15 περιπτώσεις κράτησαν τα στοιχεία μου (που είχα ήδη συμπληρώσει) και δεν επανήλθε Κ Α Ν Ε Ι Σ.
• Με τα υπόλοιπα 40+ αιτήματα δεν ασχολήθηκε κάποιος. Μάλλον όλοι είναι «super busy»…

Πολύ συχνά οι περισσότεροι μεσίτες φαίνεται πως (ίσως) μπορεί να ασχοληθούν μόνο με αυτούς που τους καλούν στο τηλέφωνο. 

Προς κάποιους από τους ιδιοκτήτες μεσιτικών γραφείων: Τι τα πληρώνετε τα CRM, τα ERP και τις εκπαιδεύσεις με τα μεγάλα λόγια, αν δεν μπορείτε να τα κάνετε να λειτουργήσουν προς όφελος του πελάτη σας;

– «Ηλία, είναι ΟΛΟΙ οι μεσίτες έτσι;» μπορεί να σκεφθείς. Φυσικά και όχι, γνώρισα και γνωρίζω κάθε εβδομάδα και εξαιρετικούς επαγγελματίες στον χώρο αυτόν! Στη συγκεκριμένη περίπτωση αναφέρομαι σε αυτούς που ασχολούνται με ενοικιάσεις και είχαν ακίνητα που να ταιριάζουν στις αναζητήσεις μου. Πιθανόν να είναι μικρή μειοψηφία και άλλοι μεσίτες που κάνουν ενοικιάσεις να είναι πολύ καλοί.

3. Η έλλειψη προσφοράς ακινήτων για ενοικίαση είναι ΤΕΡΑΣΤΙΑ 

Η αγορά ενοικιάσεων έχει τεράστιο έλλειμμα προσφοράς. Το «τεράστιο» είναι μικρό ως λέξη για να περιγράψει πόσο μεγάλο είναι το κενό και η έλλειψη επιλογών. 

Δεν συζητάμε για ακριβά ή φθηνά, αλλά για το γεγονός πως σε πολλές περιπτώσεις απλώς δεν υπάρχουν διαθέσιμα ακίνητα! 

Κάποια στιγμή σκέφθηκα: «Μήπως είναι υπερβολικός ο φίλος μου; Μήπως η κατάσταση είναι καλύτερη σε άλλες κατηγορίες ενοικιάσεων;» Έφτιαξα λοιπόν 5 – 6 διαφορετικά προφίλ ενοικιαστή ( = κατέγραψα διαφορετικές ανάγκες, επιφάνειες, περιοχές κλπ) και έψαξα και για αυτά. Η κατάσταση ήταν η ίδια…

Τα στοιχεία που σοκάρουν σου τα παρουσίασα πριν λίγο καιρό. Σε όποιον «θεωρητικό» τα επισημαίνω, απλά δεν μπορεί να τα πιστέψει και με ρωτάει αν έχω κάνει λάθος, ή «πετάει τη μπάλα έξω».

4. Επιπλωμένα / μη επιπλωμένα / «επιπλωμένα με σαβούρες» προσφέρονται περίπου στην ίδια τιμή

Σε πάρα πολλές περιπτώσεις η τεράστια έλλειψη ακινήτων έχει οδηγήσει σε καταστάσεις που είναι εκ φύσεως «παράξενες». Έτσι στην πράξη είδα πολλά ακίνητα στην ίδια περιοχή, με τα ίδια περίπου τετραγωνικά, να έχουν περίπου την ίδια τιμή:

• Είτε ήταν επιπλωμένα με κανονικά έπιπλα.
• Είτε ήταν επιπλωμένα με «σαβούρες» που ούτε ο παλιατζής δεν θα δεχόταν να πάρει
• Είτε δεν ήταν επιπλωμένα.

Επίσης 3 φορές μου συνέβη ιδιοκτήτες να μου πουν πως «μπορεί στην αγγελία να αναγράφεται πως το σπίτι ενοικιάζεται επιπλωμένο και οι φωτογραφίες να δείχνουν τα έπιπλα, όμως να ξέρετε πως η τιμή αφορά το σπίτι χωρίς έπιπλα. Αν θέλετε και τα έπιπλα, η τιμή αυξάνεται κατά Χ Ευρώ». 

Γενικά υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που προσπαθούν με αστείους τρόπους να ανεβάσουν / κρατήσουν την τιμή που έχουν ήδη γνωστοποιήσει. Πιο τίμιο θεωρώ το ότι κάποιοι μεσίτες μου είπαν τηλεφωνικά πως ο ιδιοκτήτης δεν θα διαπραγματευθεί και αν δεν αποδεχόμουν προκαταβολικά το τίμημα, δεν είχε νόημα να πάω να δω το ακίνητο.

(Όχι, δεν θυμώνω με τον «τρόπο διαπραγμάτευσης» πολλών συμπατριωτών μου. Όλα ξεκινούν από την Παιδεία. Εμείς με τον Πρόεδρο γράψαμε βιβλίο και εξηγούμε τα πάντα και στο θέμα αυτό, όμως η συντριπτική πλειοψηφία θα προτιμήσει να χάσει μερικές χιλιάδες Ευρώ, παρά να αγοράσει και να διαβάσει ένα βιβλίο. Δεν θα αλλάξει αυτό, μάθε να μην ενοχλείσαι από ό,τι δεν μπορείς να ελέγξεις). 

5. Πολλοί ιδιοκτήτες κυριολεκτικά τρέμουν μη μπλέξουν με «προβληματικό» ενοικιαστή

Από την άλλη έδειξα μεγάλη κατανόηση σε αρκετούς ιδιοκτήτες ακινήτων που ήταν τρομερά επιφυλακτικοί μαζί μου. Έδειξαν κυριολεκτικά να φοβούνται μήπως μπλέξουν με «προβληματικό» ενοικιαστή και οι ερωτήσεις τους ήταν αρκετά στοχευμένες.

Σε αυτό το πρόβλημα και σε πολλά άλλα θα έδινε λύση το πιστοποιητικό φερεγγυότητας του ενοικιαστή, όμως ως κοινωνία προτιμούμε προς το παρόν να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο:

• Οι μη έχοντες χρέη
• Οι έχοντες δυσκολίες, που τις παλεύουν
• Και οι «στρατηγικοί κακοπληρωτές»

Προτιμάμε να τους βάζουμε όλους στο ίδιο «σακί», κάνοντας δύσκολη τη ζωή σε έναν νοικοκύρη για να αποδείξει πως είναι σοβαρός στις υποχρεώσεις του. Λαϊκισμός, που προτιμά κλειστά σπίτια, παρά να ανοίξουν αυτά και να νιώσουν προστατευμένοι οι ιδιοκτήτες τους. Και μετά οι ίδιοι άνθρωποι κλαίνε για τα λίγα σπίτια και τα ενοίκια, ενώ απορούν γιατί δεν ανοίγουν περισσότερα και στο μπερδεμένο μυαλό τους νομίζουν πως θα κάνουν ό,τι με την περιουσία του άλλου, με τσαμπουκά…

– «Ηλία, θέλεις να μου πεις πως συνάντησες μόνο «ανήσυχους» ιδιοκτήτες;» μπορεί να σκεφθείς. Όχι, συνάντησα και αρκετούς χωρίς τρόπους, ανάγωγους κλπ, όμως αυτό αφενός έχει να κάνει και πάλι με την Παιδεία στη χώρα μας, αφετέρου συμβαίνει και από τις δύο πλευρές του τραπεζιού. 

Σε κάθε περίπτωση, σέβομαι κάποιον που αγωνιά για τη μη καταστροφή της περιουσίας του, ακόμη και όταν αρνείται πεισματικά να επενδύσει σε αυτή (και πάλι θέμα Παιδείας).

6. Αρκετοί ιδιοκτήτες / μεσίτες όταν πετυχαίνουν μία τιμή, αποσύρουν το ακίνητο και το εμφανίζουν ξανά με μία αρκετά μεγαλύτερη

Ταυτόχρονα η μεγάλη έλλειψη ακινήτων έχει δημιουργήσει άλλη μία εξέλιξη: 

• Τουλάχιστον σε 4 περιπτώσεις, εντόπισα ακίνητα που εμφανίστηκαν στην αγορά με μία τιμή πχ 100 Ευρώ.
• Κάλεσα / έκανα προσφορά κλπ.
• Ενημερώθηκα (αφού ρώτησα ξανά εγώ. Εννοείται πως σπάνια κάποιος θα σε ενημερώσει και θα σε σεβαστεί) πως «το ακίνητο ενοικιάστηκε».
• 1 – 2 μήνες μετά είδα ξανά στην αγορά το ίδιο ακίνητο, με τιμή πχ 140 Ευρώ, σημαντικά υψηλότερη. 
• Ήταν το ίδιο τηλέφωνο και ο ίδιος άνθρωπος απάντησε ( = δεν ήταν κάποια «εικονική αγγελία»), εξηγώντας πως «τώρα η τιμή είναι 140».

Αυτό δεν λέγεται διαδικασία ενοικίασης, αλλά «ψάρεμα» και «έρευνα αγοράς». Συμβαίνει μόνο σε αγορές με ακραία έλλειψη προσφοράς. Σε όλες τις άλλες στιγμές του οικονομικού κύκλου όποιος παίζει τέτοια παιχνίδια συνήθως «καίγεται».

7. Μειοψηφία όσοι έχουν τακτοποιημένα τα χαρτιά του ακινήτου τους

Ναι, ακόμη και για ενοικιάσεις ένα σπίτι, θα πρέπει να έχεις τακτοποιήσει κάποια βασικά του έγγραφα. Μεταξύ άλλων τον τίτλο ιδιοκτησίας, το Ε9 και το Πιστοποιητικό Ενεργειακής Απόδοσης. Οι περισσότεροι ιδιοκτήτες δεν τα έχουν έτοιμα.

Δεν καταλαβαίνουν ότι χάνουν χρήματα, δεν ακούν τους μεσίτες, όταν τους ζητάνε να προετοιμαστούν. Το Ελληνικό «άρπα κόλλα» και το «σιγά μην πληρώσω για τα χαρτιά πριν βρω τον ενοικιαστή» ζει και βασιλεύει… Παλιά η δικαιολογία ήταν πως «τα ενοίκια είναι χαμηλά και δεν αξίζει τον κόπο». Τώρα η συμπεριφορά είναι η ίδια, παρά τη μεγάλη αύξηση των ενοικίων.

ΥΓ. 1. Κάποιοι το κάνουν αυτό ελπίζοντας πως ο ενοικιαστής δεν θα χρησιμοποιήσει δικηγόρο και δεν θα καταλάβει πως λείπουν χαρτιά.

ΥΓ.2. Μη ρωτάς να μάθεις τι γίνεται στις πωλήσεις….

8. Οι δημόσιες σχέσεις και τα groups στα social media βοηθάνε

Μπορεί στην περίπτωσή μου το ακίνητο που τελικά ενοικιάστηκε να βρέθηκε από τη μεγαλύτερη πλατφόρμα ακινήτων στην Ελλάδα, όμως δεν πρέπει να υποτιμάς και άλλες δύο περιπτώσεις όπου «υπάρχουν 10% πιθανότητες να βρεις κάτι»:

• Κάποια από τα πολλά groups στο Facebook έχουν κινητικότητα και καταλαβαίνω ότι συχνά βρίσκονται και ακίνητα που δεν υπάρχουν αναρτημένα σε αγγελία.

• Εννοείται πως γνωστοί και φίλοι προσφέρουν μία σοβαρή πιθανότητα εξεύρεσης ακινήτου, που σίγουρα είναι καλό να αξιοποιηθεί (αν σε θεωρούν σοβαρό άνθρωπο).

Μία σημαντική λεπτομέρεια: Το ότι πχ θα βρεις απευθείας ένα σπίτι από τον ιδιοκτήτη του, δεν σημαίνει πως είναι καλό να ολοκληρώσεις τη συμφωνία χωρίς τη βοήθεια ειδικών και σίγουρα δικηγόρου που ξέρει από ενοικιαστήρια. Σε αυτές τις περιπτώσεις ο κίνδυνος να υπάρξει πρόβλημα είναι μεγάλος (τόσο για τον ενοικιαστή, όσο και για τον ιδιοκτήτη). 

ΥΓ. Δυστυχώς πρέπει να φταίει η ηλικία μου, πάντως δεν καταφέρνω να λυπηθώ κάποιους που γράφουν σε groups του Facebook για το «κακό που έπαθαν, επειδή επέλεξαν να μην πετάξουν λεφτά για δικηγόρο, μηχανικό, μεσίτη κλπ». Αν δεν ξέρεις ένα θέμα και αρνείσαι να πληρώσεις, θα μάθεις παθαίνοντας…

– «Δηλαδή, Ηλία, να πληρώσω κάποιον που πχ θα μου δώσει μία συμβουλή σε ένα λεπτό; Πόσο πάει το λεπτό αυτό;» με έχουν ρωτήσει κατά καιρούς κάποιοι πιο «επιφανειακοί» άνθρωποι. Δεν πληρώνεις το λεπτό του ειδικού, την εμπειρία του πληρώνεις, τις γνώσεις του και όλα όσα έχει ζήσει στο παρελθόν. Αυτά θα τον βοηθήσουν να σε προστατεύσει σε ένα λεπτό». 

Αν δεν μεγαλώσει απότομα και γρήγορα η προσφορά, η κατάσταση θα γίνει πολύ χειρότερη

Στην Ελλάδα του σήμερα είναι ξεκάθαρο πως συγκρούονται τρεις διαφορετικές σχολές σκέψης για το θέμα των ενοικιάσεων και γενικά το Στεγαστικό Πρόβλημα:

• Οι πολιτικοί και πάσης φύσεως αποφασίζοντες, που συνήθως είναι «στην κοσμάρα τους», δεν καταλαβαίνουν κάτι, κοιτούν κάποια νούμερα και στο τέλος αποσύρονται στο μεγάλο ιδιόκτητο σπίτι τους. 

• Οι πάσης φύσεως άνθρωποι που ζορίζονται και ταλαιπωρούνται και παρασύρονται από τους κάθε λογής «άσχετους» και «πονηρούς» που τους υπόσχονται φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Αναγνωρίζεις εύκολα αυτούς τους «επιτήδειους», βλέποντάς τους να προτείνουν μέτρα που θα κάνουν κακό στους ενοικιαστές, όμως πριν γίνει το κακό θα τους κάνουν να νιώσουν καλά στην αρχή. «Πουλάνε συναίσθημα» σε ευάλωτους ανθρώπους.

• Η μειοψηφία που προτάσσει τη λογική = ζητάει να ανοίξουν μαζικά τα σπίτια με κίνητρα για τους ιδιοκτήτες, με κινήσεις του κράτους για το στοκ του κλπ. Αυτή η μειοψηφία (στην οποία πιστεύω πως ανήκω και εγώ) δεν είναι πιο «έξυπνη» ή πιο «ικανή», απλά προσπαθεί να αντιληφθεί την πραγματικότητα ενός προβλήματος και αναζητά τα πραγματικά του αίτια, για να εστιάσει εκεί τις λύσεις της.

Την ώρα που τα τελευταία χρόνια οι πολιτικοί παίρνουν μέτρα για να αυξηθεί η ζήτηση των ακινήτων (!), η ανάγκη να αυξηθεί η προσφορά είναι μεγαλύτερη από ποτέ. 

Οι πάσης φύσεως έχοντες θέση ευθύνης και δικό τους σπίτι συζητάνε για την αγορά και συνήθως «αμπελοφιλοσοφούν», κάνοντας αναλύσεις «του καναπέ» και δίνοντας λύσεις σαν τη Μαρία Αντουανέτα («αν δεν έχουν ψωμί, να φάνε παντεσπάνι»), όμως η κατάσταση είναι πλέον εκρηκτική. 

Κανονικά θα έπρεπε όποιος πολιτικός μιλάει / αποφασίζει για τα ακίνητα στην Ελλάδα, να είναι υποχρεωμένος να ψάξει (ο ίδιος, όχι να βάλει τους συνεργάτες του) μία εβδομάδα για να βρει σπίτι με Χ χαρακτηριστικά. Θα τρόμαζε τόσο πολύ από αυτό που θα ζούσε, που λογικά θα ξυπνούσε στον πραγματικό κόσμο.

• Δεν φταίνε οι ιδιοκτήτες
• Δεν φταίνε οι ενοικιαστές
• Δεν φταίνε οι μεσίτες
• Δεν φταίνε τα portal (το αντίθετο)
• Δεν φταίνε τα AirBnB
• Φταίει η Golden Visa με τον τρόπο που αναπτύχθηκε
• Δεν φταίει η μοίρα μας

Χρειαζόμαστε άμεσα, επείγοντα μέτρα για αύξηση της προσφοράς ακινήτων!

ΥΓ. Βρήκα τελικά ένα σπίτι για τον φίλο μου. Το βασικό κριτήριο ήταν η σοβαρότητα και αξιοπρέπεια των ιδιοκτητών. Το ένιωθες στους ίδιους, το έβλεπες στο σπίτι που σου προσέφεραν, το καταλάβαινες από την επιμονή τους να προστατεύσουν την περιουσία τους από «κακοπροαίρετους». Η τιμή του δεν ήταν μικρή, όμως υπήρχε ξεκάθαρη συσχέτιση με αυτό που προσέφεραν.

Εσύ τι γνώμη έχεις;

Και μην ξεχνάς: Μαζί είμαστε πιο δυνατοί!

Ηλίας Παπαγεωργιάδης

ilias@iliaspapageorgiadis.com

3 πανελλήνιες αποκλειστικότητες + την πλήρη εικόνα για την αγορά ακινήτων της Θεσσαλονίκης θα αναλύσουμε στην επόμενη μεγάλη μου εκδήλωση με τίτλο: «Ακίνητα 2026. Checkpoint» στις 10 Ιουνίου στο Συνεδριακό Κέντρο «Ιωάννης Βελλίδης», στη Θεσσαλονίκη!

Ο Ηλίας Π. Παπαγεωργιάδης διευθύνει τον όμιλο εταιρειών MORE, στην Ελλάδα είναι επενδυτής και αναλυτής της αγοράς ακινήτων και ταυτόχρονα συμβουλεύει 300+ επενδυτές και μικρομεσαίους επιχειρηματίες στην Ελλάδα, την Κύπρο και τη Ρουμανία. 

Κυκλοφορεί το νέο βιβλίο που έγραψαν ο Στράτος Παραδιάς και ο Ηλίας Παπαγεωργιάδης με τίτλο «Αγοράζω Σπίτι», όπου απλά και ξεκάθαρα εξηγούν τα πάντα για την αγορά, διαχείριση, ενοικίαση και πώληση ενός ακινήτου στην Ελλάδα σήμερα. Το βιβλίο προλόγισε ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννης Στουρνάρας.