newsletter

Όταν σε φτύνουν και νομίζεις ότι ψιχαλίζει: «Πάρτο τόσο και πούλα το όσο πάνω θέλεις εσύ»

Μαζί με τον αδερφό μου πρέπει να έχουμε πάει σε πάνω από 60 εκθέσεις στην Ελλάδα και 30 στο εξωτερικό, ενώ πληρώσαμε στο παρελθόν και περίπτερο σε 10+ εκθέσεις εκτός των συνόρων μας, σε διάφορους κλάδους και με ποικίλλα αντικείμενα (κυρίως ακίνητα, πράσινη ενέργεια και τρόφιμα). Έχουμε συγκεκριμένο τρόπο επίσκεψης και «κατανόησης» μίας έκθεσης (αλλά αυτό θα το συζητήσουμε άλλη φορά) και ένα συγκεκριμένο «πλάνο» που θα πρέπει να βγάλουμε κάθε μέρα. Έτσι πριν μερικά χρόνια στην Αθήνα είχαμε «βγάλει το πλάνο μας» σε μία μεγάλη έκθεση τροφίμων και ετοιμαζόμασταν να φύγουμε, όταν πήρε τηλέφωνο ένας πελάτης που συμβουλεύουμε.

– «Αν έχεις τελειώσει τη δουλειά σου, έλα, σε παρακαλώ στο Hall …, περίπτερο …. έχω μία σημαντική διαπραγμάτευση και σε θέλω στο πλευρό μου». Την ίδια ώρα πέρασε από μπροστά μας ένας άλλος συνεργάτης μας και ζητώντας έναν από τους δυο μας για δουλειά, ο Γρηγόρης έφυγε μαζί του. Έτσι εγώ κατευθύνθηκα προς το σημείο που μου ζήτησε ο πελάτης μου, έχοντας περπατήσει ήδη 16.000 βήματα εκείνη τη μέρα…

Ο «Ναπολέων Βοναπάρτης»

Έφτασα σε ένα κακοστημένο, φτηνιάρικο περίπτερο. Πίσω από έναν απλό άσπρο πάγκο είδα τον ιδιοκτήτη της επιχείρησης. Κατάγομαι από την Κατερίνη, επαρχιώτης γεννήθηκα και εγώ, όμως έκανα προσπάθεια να αλλάξω, να βελτιωθώ, να μάθω, να ακούσω / να πληρώσω αυτούς που ξέρουν περισσότερα. Ο συγκεκριμένος ιδιοκτήτης «φώναζε» με τη γλώσσα του σώματός του… «εδώ χωριάτης και ψευτόμαγκας». Δεν προχώρησα περισσότερο, προσπάθησα πρώτα να καταλάβω τι τον έκανε να νιώθει τόσο σπουδαίος… Το περίπτερό του προωθούσε ένα πολύ ενδιαφέρον προϊόν (πρωτοποριακό τότε), με υψηλότατη προστιθέμενη αξία και δυνατότητα πολύ σοβαρών πωλήσεων. Για αυτό ο «μικρός το δέμας» τύπος που συνομιλούσε με τον πελάτη μου ενώ έπινε και ουίσκι από ένα γεμάτο άσπρο πλαστικό ποτήρι ένιωθε… Ναπολέων Βοναπάρτης.

«Το καλύτερο προϊόν του κόσμου»

Πλησίασα στους δύο συνομιλούντες και άκουσα τον ιδιοκτήτη του περιπτέρου να εξηγεί στον πελάτη μου για το πόσο σπουδαίος ήταν, πόσο μοναδικό ήταν το προϊόν του, «το καλύτερο του κόσμου» όπως έλεγε ξανά και ξανά. Όταν ήρθα δίπλα του και έγιναν οι σχετικές συστάσεις, ο πελάτης μου είχε ήδη πειστεί από τον «Ναπολέοντα» και πλέον συζητούσαν τα της συνεργασίας τους. Παρατήρησα το προϊόν… κακό αμπαλάζ, μακέτα «δεκαετίας ’90», «αφρικανικό» έντυπο υλικό, επιχειρήματα «ρομαντικά». Μετά άκουσα και μία φράση που πάντα με βοηθά να καταλάβω τις προθέσεις κάποιου και συνειδητοποίησα πως είναι γραφτό μου στη ζωή να γίνομαι ο κακός που λέει την αλήθεια, που εξηγεί πως 1+1=2…

Πες μου την απορία / ιδέα σου.

Έχεις κάποια ερώτηση; Θέλεις να αναλύσω περισσότερο κάποιο θέμα;

Γράψε μου για να τα πούμε!

«Από μένα θα το πάρεις τόσο. Εσύ βάλε πάνω όσο καπέλο θέλεις»

Ποια ήταν η φράση που εκστόμισε ο μεγάλος αυτός επιχειρηματίας και με έκανε να βγάλω φλύκταινες;

– «Από μένα θα το πάρεις με τόσο. Εσύ βάλε όσο καπέλο θέλεις και βγες να πουλήσεις, να κονομήσεις».

Ο πελάτης μου χαμογελούσε. Δεν είχε συνειδητοποιήσει πως ο άνθρωπος μπροστά του τον έφτυνε στα μούτρα του… τον κορόιδευε… πέρασαν άλλα πέντε λεπτά συζήτησης και στη συνέχεια γύρισε προς εμένα:

– «Λοιπόν, Ηλία, τι γνώμη έχεις; Πώς σου φαίνεται η άσκηση; Νομίζω ότι θα έχουμε μία καλή συνεργασία με τον κύριο….»

Τον τράβηξα στην άκρη και τον ρώτησα αν θέλει οπωσδήποτε να κάνει τη δουλειά, αν θέλει σίγουρα να ακούσει τη συμβουλή μου και αν είναι διατεθειμένος να χαλάσει τη «συμφωνία» που νόμιζε ότι είχε μετά από αυτά που θα έλεγα… Έχοντας κερδίσει πριν λίγους μήνες αρκετά από τις συμβουλές μου σε ένα άλλο deal (που λέμε στην Κατερίνη), μου είπε ότι μου είχε τυφλή εμπιστοσύνη και με άφησε να συνεχίσω εγώ την κουβέντα. Βλέποντας τον «Ναπολέοντα» να με κοιτάει με βλέμμα όλο σιγουριά, αποφάσισα να αγνοήσω την κούρασή μου και να βάλω τα πράγματα στη θέση τους…

Στρατηγική και σεβασμός στον πωλητή

Η: «Για αυτό το προϊόν έχετε φτιάξει εμπορική πολιτική; Πόσο θα το πουλάτε, τι εκπτώσεις θα δίνετε ανάλογα με τις πωλήσεις κλπ;»

– «Όχι, φιλαράκι μου. Μόλις τώρα άκουσες που είπα στον δικό σου ότι θα σας κάνω την καλύτερη ξήγα. Εγώ θα σας πουλάω σε μία φιξ τιμή και εσείς μπορείτε να το πουλήσετε όσο γουστάρετε».

Η: «Πουλάτε σε κάποιον άλλον ως τώρα;»

– «Ναι, σε αρκετούς»

Η: «Με τι τιμή; Την ίδια;»


Δεν απάντησε αμέσως, είδα στα μάτια του αιφνιδιασμό και παρατήρησα πως ξεροκατάπιε…

– «Περίπου, ναι. Γιατί;»

Η: «Αυτοί πόσο πουλάνε παρακάτω το προϊόν;»

– «Δεν ξέρω ακριβώς, νομίζω με τόσο» (αν πουλούσε το προϊόν στον πελάτη μου με 10, οι άλλοι το πουλούσαν παρακάτω με 10,5 – 11,5 = μάλλον το αγόραζαν σημαντικά φθηνότερα).

Η: «Και τότε πώς λέτε στον άνθρωπο εδώ ότι μπορεί να το πουλήσει όσο θέλει;»

– «Δεν ξέρω, μπορεί να βρει πελάτες ματσό, που να τα χώσουν και να το πάρουν πιο ακριβά».

Η: «Αν αυτοί οι πελάτες πάνε σε κάποιον από τους άλλους συνεργάτες σας, θα τους πουλήσουν το προϊόν και αυτοί;»

– «Ναι»

Η: «Αν έρθουν σε εσάς για απευθείας παραγγελία;»

– «Ναι, αλλά θα το δώσω πιο ακριβά από 10»

Η: «Η διανομή ή πώληση ενός προϊόντος ειδικά στην αρχή μπορεί να κοστίζει και 15 – 20% επί του κόστους του, μέχρι να προκύψουν όγκοι πωλήσεων και οικονομίες κλίμακας. Μέσα θα μπαίνει ο άνθρωπος».

– «Αυτό δεν με ενδιαφέρει εμένα. Δηλαδή μου λες ότι δεν είναι μάγκας, δεν είναι γατόνι και δεν μπορεί να πουλήσει καλά, να μαζέψει το ρευστό;»

Η: «Στρατηγική πωλήσεων υπάρχει; Τιμοκατάλογος; Σεβασμός στον πωλητή;»

– «Τι είναι αυτά που λες, ΡΕ; Ο παραγωγός είναι αυτός που πρέπει να σέβονται όλοι, οι πωλητές και έμποροι ενδιάμεσοι είστε, τι νομίζεις ότι είστε! Το προϊόν μετράει και η ποιότητά του! Εσείς είστε αναλώσιμοι, εσείς… οι μεσάζοντες!» άρχισε να φωνάζει ο «Ναπολέων»…

Η Καίτη Γαρμπή, η Μαντώ και αυτός που κάνει τη διαφορά

Ο πελάτης μου προσπάθησε να παρέμβει για να κατευνάσει τα πνεύματα, αλλά εγώ δεν ήμουν θυμωμένος, αντίθετα, το διασκέδαζα.

Η: «Την Καίτη Γαρμπή την ξέρετε;» ρώτησα τον «Ναπολέοντα» που όταν άκουσε την ερώτησή μου νόμισε ότι εγώ ήμουν αυτός που ήθελε ζουρλομανδύα…

– «Ναι, αλλά τι σχέση έχει αυτό με την κουβέντα μας;»

Η: «Τη Μαντώ την ξέρετε;»

– «Κάτι μου λέει το όνομα, αλλά τι είναι αυτά που λες; Ήπιες τίποτε και σε πείραξε;»

Η: «Η Μαντώ είναι 5 χρόνια νεώτερη, όμορφη και ίσως με την καλύτερη φωνή που εμφανίστηκε ποτέ στην Ελλάδα, αδικήθηκε που δεν γεννήθηκε στην Αμερική, να είναι πιο διάσημη από τη Whitney Houston. Η Καίτη Γαρμπή είναι μεγαλύτερη στην ηλικία, με καλή φωνή αλλά όχι κάτι το ιδιαίτερο. Και οι δύο σοβαρές γυναίκες, ποτέ τους δεν έδωσαν δικαίωμα για σχόλια. Γιατί η Καίτη έκανε μεγάλη καριέρα και η Μαντώ όχι;» 

Τώρα και ο «Ναπολέων» και ο πελάτης μου με κοιτούσαν σαν τρελό…

Η: «… γιατί δεν μετράει στη ζωή μόνο το ποιος έχει το καλύτερο προϊόν! Το marketing μετράει! Το περιτύλιγμα και πάνω από όλα το ποιος θα αναλάβει να πουλήσει το προϊόν και πόσο καλά θα το κάνει, με ποια στρατηγική! Χωρίς τον σωστό σύμβουλο για την καριέρα της, η Μαντώ έκανε καριέρα δυσανάλογα μικρή σε σχέση με το ταλέντο της, ενώ η Καίτη έγινε «Καιτούλα», πλασαρίστηκε καλύτερα, είπε πιο πιασάρικα τραγούδια και έγινε τοπ φίρμα. Το ίδιο ισχύει και με το προϊόν σας. Χωρίς τον σωστό έμπορο, τον μεσάζοντα που λέτε εσείς, δεν θα πετύχετε Α ΠΟ ΛΥ ΤΩΣ ΤΙ ΠΟ ΤΑ. Ο πελάτης μου εδώ είναι αστέρι στη δουλειά του και θα σας απογειώσει. Αν θέλετε να μιλήσουμε σοβαρά, θα μας δώσετε την ίδια τιμή με τους άλλους συν bonus επίτευξης στόχων πωλήσεων. Αλλιώς ας μη χάνουμε τον χρόνο μας, θα κλείσει σε λίγο η έκθεση».

– «Εγώ έτσι δουλεύω και όποιος γουστάρει» απάντησε και κοίταξε στα μάτια τον πελάτη μου.

Η: «Εμείς δεν δουλεύουμε με το «πούλα το όσο θέλεις, συγνώμη».

– «Βάζω στοίχημα…» ξεκίνησε να πει ο «Ναπολέων»

Η: «Και η Μαντώ είπε στοιχηματίζω, αλλά η Καίτη έγινε διάσημη με το «πες το με ένα φιλί»

Ο «Ναπολέων» μας έλεγε «γαλλικά» την ώρα που φεύγαμε…

Καλό προϊόν με κακό marketing και χωρίς στρατηγική πωλήσεων = Τιτανικός

Ο πελάτης μου, προς τιμή του, έφυγε μαζί μου και αποδέχθηκε όσα είπα, αν και δεν του άρεσε ότι «έχασε την ευκαιρία» μιας και το προϊόν ήταν πραγματικά πολύ ενδιαφέρον.

– «Αυτός θα συνεχίσει να πουλάει και χωρίς εμένα».

Η: «Σωστά, όμως εσύ σίγουρα δεν θα μπορούσες να πουλήσεις για αυτόν και να κτίσεις κάτι σοβαρό. Ο άνθρωπος δεν ξέρει, είναι μαθημένος να κάνει ό,τι γουστάρει, να πουλάει με όποια τιμή «σε πιάσει» και να βγάζει έτσι κάποια λεφτά. Δεν είναι όλα τα project για όλους».

Ο «Ναπολέων» με το εξαιρετικό προϊόν έχασε σιγά σιγά όλους τους πελάτες χονδρικής που είχε και κάποια στιγμή ο πελάτης μου τον άκουσε σε έκθεση (ως επισκέπτη πλέον) να συζητά με κάποιον και να του λέει «αν βρεις πελάτες στη Ρωσία, αυτό το προϊόν μπορείς να το πουλήσεις εκεί όσο θέλεις». Δεν κατάλαβε πως το παγόβουνο της πραγματικής ζωής και των κανόνων του επιχειρείν τσάκισε τον «Τιτανικό» του…

«Πούλα το όσο θέλεις»: Όταν σε φτύνουν και εσύ νομίζεις ότι ψιχαλίζει…

Δουλεύω από μωρό παιδί, κρεοπωλείο και εμπόριο μικρός, στα μέσα ενημέρωσης και τις καμπάνιες πολιτικών μετά, στα ακίνητα, την πράσινη ενεργεια και ξανά στο εμπόριο, τη συμβουλευτική και τις επενδύσεις. Συμπτωματικά (ή όχι) όλα τα αντικείμενα με τα οποία ασχοληθήκαμε μαζί με τον Γρηγόρη είχαν και έχουν να κάνουν με πολύ κόσμο. Έχουμε ακούσει και ζήσει άπειρες ιστορίες, έχουμε δει πώς καταλήγουν οι περισσότερες από αυτές.

Όταν σου λέει κάποιος «εγώ στο δίνω τόσο, εσύ πούλα το όσο πιο πάνω θέλεις», στην ουσία σου λέει κάτι άλλο: «Εγώ θα πάρω από εσένα όλο το κέρδος που θέλω, εσύ προσπάθησε να βγάλεις λεφτά βάζοντας καπέλο και μη όντας ανταγωνιστικός» = σε φτύνει και εσύ χαμογελάς, νομίζοντας ότι ψιχαλίζει. Στις σπάνιες περιπτώσεις που κάποιος στάθηκε στην αγορά με τέτοια προσέγγιση, όλοι ξέρουν πως «δάγκωσε» όποιον μπορούσε και σωρεία ανθρώπων τον κατηγορούν επειδή τους εξαπάτησε και πάντα τους εξέθεσε. Πως; Απλό, κάποια στιγμή ο πελάτης που εσύ προσπαθείς να του πουλήσεις κάτι με καπέλο θα φτάσει στον προμηθευτή που σου είπε «όσο θέλεις» και ο προμηθευτής αυτός θα του πουλήσει πιο φθηνά, για να μη χάσει την πώληση.

Να στο πω και αλλιώς: Στο έργο του «πάρτο με τόσο από εμένα και εσύ πούλα όσο θέλεις», ο πωλητής εξασφαλίζει από εσένα το ανώτατο δυνατό κέρδος για τον ίδιο και σε στέλνει να εξευτελιστείς στον πελάτη του, για να μη χαλάσει αυτός την εικόνα του. Όπως πχ διάφοροι εργολάβοι που σε μία περιοχή με αξία νέων διαμερισμάτων πχ 3.000 Ευρώ το μέτρο, σου λένε «πάρτο από εμένα με 3.300 και πούλα το όσο θέλεις εσύ» = αν δοκιμάσεις τις 3.500 – 4.000, ο πελάτης θα καταλήξει στον εργολάβο, θα αγοράσει με 3.000 και θα γελάνε και οι δύο μαζί σου (άπειρα τα σχετικά περιστατικά).

«Δηλαδή κανείς δεν βγάζει λεφτά προσθέτοντας «καπέλο»; Αυτό μας λες;»

Όχι, δεν λέω αυτό! Ανεξάρτητα από το αν είναι ηθικό ή όχι, για να πουληθεί κάτι «όσο θέλεις» ( = «με καπέλο») θα πρέπει αυτό να είναι επιλογή του εμπόρου και όχι του προμηθευτή. Ενώ δεν έχω δει κανέναν προμηθευτή ή παραγωγό να στέκεται στην αγορά με αυτή την προσέγγιση, αντίθετα έχω δει πολλούς εμπόρους που αγοράζουν από τον προμηθευτή τους με όρους, συγκεκριμένη τιμολόγηση κλπ και στη συνέχεια «πουλάνε όσο θέλουν». Άλλοι το κάνουν για λίγο καιρό, μέχρι να τους πιάσουν, άλλοι το κάνουν για δεκαετίες, όπως ηApple, που αγοράζει φθηνά (εν γνώσει του προμηθευτή – κατασκευαστή των προϊόντων της) και πουλάει σε πολλαπλάσια τιμή. Πώς το πετυχαίνει αυτό κάποιος; Με marketing,branding, κτίσιμο θέσης και σωστής τοποθέτησης στην αγορά, άριστη γνώση του πελάτη και αναζήτηση των καταστάσεων στις οποίες μπορεί να έχει leverage (έτσι το λέμε στην Κατερίνη, τεράστια τέχνη, θέλεις 15 – 20 χρόνια στο επιχειρείν μόνο για να την καταλάβεις).

Δεν στήνεται δουλειά με το «πούλα το όσο θέλεις»

Όμως όλο αυτό δεν έχει να κάνει συνήθως με εσένα, που θέλεις να ξεκινήσεις κάτι και είσαι στην αρχή του δρόμου! Το 2022 με ρώτησαν πάνω από 30 φορές αν είναι καλή ιδέα να «αγοράσουν αυτό το προϊόν και να το βγάλουν προς πώληση, με τον παραγωγό / προμηθευτή «να είναι σύμφωνος να το πουλήσω όσο θέλω εγώ». Στην πράξη σε όλες τις περιπτώσεις η τιμή αγοράς ήταν τόσο μεγάλη, που όποιος θα προσπαθούσε να πουλήσει «με καπέλο», απλά θα γινόταν ρεζίλι και οι πελάτες θα έψαχναν την «πηγή» του προϊόντος.

Στρατηγική πωλήσεων και σοβαρότητα: Πιο σημαντικά από τα «γιούργια στον ταβά με τα κουλούρια»

Όλα αυτά δεν σημαίνουν ότι το προϊόν δεν έχει αξία! Κάθε άλλο, αυτό είναι και η βάση κάθε κουβέντας! Άλλωστε για να φτάσει κάποιος να πιστεύει πως θα μπορέσει να «φουσκώσει» την τιμή ενός προϊόντος, αυτό το προϊόν είναι κοινά αποδεκτό ότι είναι πολύ καλό. Το ερώτημα όμως είναι αν η προσέγγιση του «γιούργια στον ταβά με τα κουλούρια» είναι αυτή που θα προσδώσει υπεραξία στο προϊόν αυτό και θα σου επιτρέψει εσένα να δοκιμάσεις να το πουλήσεις και να βγάλεις λεφτά (ναι, στο εμπόριο και το επιχειρείν έχουμε στόχο μας και το κέρδος. Ξέρω, στην Ελλάδα και την Κύπρο αυτό είναι αμαρτία, αλλά τι να κάνουμε, εμείς του ιδιωτικού τομέα θα μείνουμε οι «αμαρτωλοί» σε μία κοινωνία «αγίων»).

Αντί να σε κοροϊδεύουν και να σου λένε «πάρτο τόσο και κοπάνα το όσο θέλεις προς τα πάνω», θα σου προτείνω να το δεις διαφορετικά, τόσο εσύ όσο και ο παραγωγός / προμηθευτής σου:

  • Το προϊόν θα πρέπει να έχει μία συγκεκριμένη τιμή και τιμολογιακή πολιτική
  • Κάθε φάση πώλησης (πχ παραγωγή, χονδρική, λιανική) θα πρέπει να έχει ξεκάθαρα περιθώρια κέρδους και εκπτώσεις.
  • Μία αυξημένη τιμή θα πρέπει να συνοδεύεται από κάτι περισσότερο που δίνεις στον πελάτη σου. Πχ το κινητό Ψ12 είναι καλό και κοστίζει Χ λεφτά. Όμως το κινητό Ψ13 έχει επιπλέον αυτό, αυτό και αυτό ως πλεονεκτήματα και έτσι δικαιολογείται η μεγαλύτερη τιμή του, πχ Χ+30%.
  • Δεν μπορείς να κτίσεις σοβαρή δουλειά διαφορετικά

«Ναι, αλλά αυτό συμβαίνει συχνά στα ακίνητα!»

Μπορεί να μου πεις ότι «καλά τα λόγια και οι θεωρίες, όμως στην πράξη πχ στα ακίνητα αυτό συμβαίνει κατά κόρον, τα «πανωσηκώματα» και τα «καπέλα» πάνε και έρχονται». Αλήθεια είναι, όμως την ίδια στιγμή ας θυμόμαστε πως όταν η αγορά αρχίζει να διορθώνει και δεν βρίσκει άλλο πρόθυμους να αγοράσουν στο «όσο να’ ναι», συχνά αυτά τα «όσο να ‘ναι ακίνητα πέφτουν με μεγαλύτερη ταχύτητα από τα κανονικά». Επίσης αυτό συμβαίνει μόνο όταν η ζήτηση είναι πολλαπλάσια της προσφοράς. Πχ μπορεί να γίνει πιο εύκολα στη Μύκονο και πιο δύσκολα στην Άρτα, ή την Καρδίτσα. Τέλος έχω γνωρίσει δεκάδες «πανωσηκωματζήδες». Ούτε ένας στους πέντε δεν έχει καταφέρει να κρατήσει τα εύκολα λεφτά που έβγαλε.

Χρειάζεσαι σοβαρή καθοδήγηση για την επιχειρηματική / επενδυτική σου δραστηριότητα;

Κάθε μήνα συμβουλεύω ως 3 άτομα ή εταιρείες που χρειάζονται «μία out of the box προσέγγιση»

Γράψε μου για να μιλήσουμε! (Η υπηρεσία αυτή έχει κόστος)

Μην επιτρέπεις να σε κοροϊδεύουν, δεν προοδεύεις στη ζωή ως «βλάκας» ή «λαμόγιο»

Είτε θέλεις να ασχοληθείς με το ελαιόλαδο, τα ρούχα, τον καφέ ή τα γλυκά είτε με οποιαδήποτε δουλειά, σου προτείνω να μην αποδεχθείς όρους του στυλ «από μένα το παίρνεις τόσο και βάλε πάνω όσο θέλεις». Μελέτησε την αγορά, μάθε καλά τις τιμές και θα διαπιστώσεις πως σχεδόν πάντα η τιμή αφετηρίας είναι τεράστια. Ναι, το ξέρω ότι επειδή στην Ελλάδα 8-9/10 δουλειές δεν βγαίνουν, προτιμάς να φαντάζεσαι ότι θα πετύχεις τεράστιες τιμές πώλησης και θα σου βγει το business plan (ελπίζοντας ότι όντως συνέταξες businessplan και δεν είσαι άλλος ένας «κουτουρουτΣής», που έλεγε η γιαγιά μου). Όμως η πραγματικότητα θα σε προσγειώσει γρήγορα και θα καταλήξεις να δουλεύεις με ζημιά, γινόμενος απλά «νεροκουβαλητής» αυτού που σου πούλησε ακριβά.

Δεν σου λέω ότι εγώ απέφυγα πάντα αυτή την παγίδα. Μετά από 30+ χρόνια στο επιχειρείν, σου δηλώνω ότι και εγώ την έχω πατήσει, όχι τόσο ψάχνοντας το υπερκέρδος, όσο επειδή δεν είχα μελετήσει αρκετά την αγορά και δεν είχα καταλάβει ότι με δούλευαν. Ήμουν μικρός και ρομαντικός. Έπαθα, πλήρωσα και έμαθα (νόμος της ζωής).

Τη σήμερον ημέρα δεν υπάρχει λόγος να μπλέκεις με όσους σου πουλάνε κάτι σε μία μεγάλη τιμή, με στόχο να το πουλήσεις εσύ πολύ πιο ακριβά. Υπάρχουν μία σειρά από πιο σοβαρές δουλειές και πιο επαγγελματίες συνεργάτες, με προτάσεις, προϊόντα και υπηρεσίες που έχουν «αρχή, μέση και τέλος». Ξέρω, δεν είναι τόσο ελκυστικά σε πρώτη ματιά. Είναι όμως πιο πραγματικά και αυτό έχει μεγαλύτερη αξία στη ζωή…

Μην επιτρέπεις να σε φτύνουν, νομίζοντας ότι ψιχαλίζει. Αξίζεις περισσότερα.

Εσύ τι γνώμη έχεις;

Reader Interactions

4.6
Rated 4.6 out of 5
(2246 αξιολογήσεις)
Excellent80%
Very good11%
Average2%
Poor4%
Terrible3%

Βαθμολόγησε το blog μου!

Ilias P. Papageorgiadis

Ilias Papageorgiadis

Ο Ηλίας Π. Παπαγεωργιάδης είναι επιχειρηματίας και σύμβουλος επιχειρήσεων, με δραστηριότητα από το 1993, πολλά και πετυχημένα projects, έντονη κοινωνική δράση, ενώ έχει συγγράψει και 4 βιβλία.

Σχόλια_

  1. Χάρης αναφέρει:

    Χρυσός κανόνας: Δεν αγοράζουμε ΤΙΠΟΤΕ απο προμηθευτή για μεταπώληση αν δεν δεσμευτει προηγουμένως πως ΔΕΝ θα πωλήσει σε οποιονδήποτε άλλον σε καλύτερη τιμή (εκτός και αν αγοράσει μεγαλύτερη ποσότητα ) απο αυτήν που αγοράσαμε εμείς!! Αν τον εμπιστευόμαστε οτι θα τηρήσει τη δεσμευση αυτή καλώς..Αλλιώς θα ζητήσουμε να εχουμε το προιον του στο καταστημα μας για καποιο χρονο και θα τον πληρώσουμε μετα την πώληση ή θα του επιστρεψουμε το προιον!!.(κατι που κανουν οι μεγάλες υπεραγορές)! Αν δεν δεχθει τιποτε απο αυτά μένουμε μακρια απο τη συγκεκριμμενη πράξη και προιον.
    Μπράβο Ηλία για το ωραίο κείμενο.

    • Ilias Papageorgiadis αναφέρει:

      Ευχαριστώ.

      ΥΓ. Το concept της παρακαταθήκης είναι επίσης δύσκολο με τέτοιου είδους προμηθευτές

      • Χάρης αναφέρει:

        Σε όλα τα deals (όπως λέτε και στην Κατερίνη 🙂 ) ,το “πάνω χέρι” το έχει αυτός που έχει λιγότερη ανάγκη τον άλλον και αυτός θέτει και τους όρους του!

      • Ilias Papageorgiadis αναφέρει:

        Σωστό, υπό προϋποθέσεις. Αν όμως οι όροι του είναι ληστρικοί ή δείχνουν έλλειψη σεβασμού, η άλλη πλευρά πρέπει να κάνει walk away (που λένε στα μέρη μου)

Διατυπώστε την άποψη σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Θέλεις να λαμβάνεις τα κείμενά μου απευθείας στο email σου;

Με ένα newsletter κάθε εβδομάδα. Επίσης θα πάρεις με προτεραιότητα τα υπό έκδοση e-books μου.

Με την εγγραφή σου συμφωνείς στην Πολιτική Τήρησης Απορρήτου του blog μου